Sprawy spadkowe

Polskie prawo spadkowe przewiduje dwa rodzaje dziedziczenia. Jednym z nich jest dziedziczenie wynikające z ustawy. Jednak ma ono miejsce w przypadku, gdy spadkodawca nie pozostawił po sobie testamentu. Właśnie dziedziczenie testamentowe jest tym, które posiada pierwszeństwo.

Testament, jest to jedyna czynność prawna, która może wywołać skutki prawne po śmierci osoby. Testament może zostać sporządzony, a także odwołany, tylko przez osobę posiadającą pełną zdolność do czynności prawnych, czyli przez osobę pełnoletnią, która nie ma ograniczeń co do zdolności prawnej.

Testament należy sporządzić osobiście, w formie ściśle określonej przez prawo. Nieważny będzie także testament w formie wydruku komputerowego podpisanego przez spadkodawcę.

Odwołanie testamentu może nastąpić tylko w ściśle określonych przypadkach. Dokonuje się tego w momencie, gdy spadkodawca sporządza nowy testament. Jeśli jednak nie zaznaczy w nim, że odwołuje poprzedni dokument, to odwołaniu ulegają tylko te postanowienia wcześniejszego testamentu, które nie można pogodzić z treścią nowego testamentu.

Unieważnienie testamentu następuje także poprzez zniszczenie przez spadkodawcę testamentu lub pozbawienie go cech, od których należy jego ważność. Ostatnim przypadkiem jest dokonanie przez spadkodawcę zmian, z których wynika wola odwołania jego postanowień.

Testament należy tak interpretować, by zapewnić jak najpełniejsze urzeczywistnienie woli spadkodawcy. Jeśli sytuacja jest niejasna, wówczas przyjmuje się taką wykładnię, która umożliwia utrzymanie rozrządzenia spadkodawcy w mocy i nadaje im rozsądną treść.

Sporządzając testament nie należy używać w nim słowa „zapisuję” w znaczeniu „pozostawiam w spadku”, gdyż pojęcie to oznacza inną sytuację spadkową.

Testament nie jest ważny, jeśli został sporządzony w stanie wyłączającym świadomość albo swobodne podejmowanie decyzji i wyrażania woli, pod wpływem błędu uzasadniającego przypuszczenie, że gdyby spadkobierca nie działał pod wpływem błędu, nie sporządziłby testamentu tej treści, a także jeśli został sporządzony pod wpływem groźby. Na okoliczności te można się powoływać do trzech lat od dnia, w którym osoba mająca w tym interes dowiedziała się o przyczynie nieważności, a także do 10 lat od otwarcia spadku.